Binnensignalisatie

De drie lagen

Signalisatie werkt in lagen, en die volgorde is belangrijker dan het materiaal.

• Oriëntatie: waar ben ik en hoe is dit gebouw opgedeeld. Dit zijn de plattegronden en de overzichtsborden aan de ingang en bij de liften.
• Richting: welke kant moet ik op. Dit zijn de pijlborden op de kruispunten van gangen, telkens met een bevestiging dat u nog goed zit.
• Identificatie: ben ik er. Dit zijn de deurbordjes, kamernummers en lokaalaanduidingen.

Wie enkel deurbordjes plaatst zonder richtingborden, laat mensen zoeken tot ze toevallig voor de juiste deur staan.

Verwisselbaar of vast

In gebouwen waar functies en namen wijzigen — kantoren, scholen, zorginstellingen — is een systeem met verwisselbare inlegstroken bijna altijd de betere keuze. Een houder blijft aan de muur, het kaartje erin wisselt. Wie in plaats daarvan namen rechtstreeks op de plaat laat drukken, plakt na twee jaar etiketten over etiketten.

Voor vaste aanduidingen zoals kamernummers of afdelingsnamen is een vaste plaat wel de nettere en duurzamere oplossing.

Veiligheidssignalisatie

Vluchtwegaanduiding, blusmiddelen, gebods- en verbodsborden vallen onder wettelijke voorschriften en genormeerde pictogrammen. Voor vluchtwegsignalisatie in ruimtes die kunnen verduisteren, wordt fotoluminescent materiaal gebruikt dat nalicht wanneer de verlichting uitvalt. Dit is geen onderdeel waar u vrij ontwerpt; hier volgt de vorm de norm.

Toegankelijkheid

Contrast tussen tekst en achtergrond, voldoende lettergrootte in verhouding tot de leesafstand, en een plaatsingshoogte die klopt voor wie zit. In zorgomgevingen komt daar reliëf of braille bij op deurbordjes. Ook dit zijn keuzes die vroeg gemaakt moeten worden, want ze bepalen de plaatafmeting.